Η ιστορία του Hilton στη Σαγκάη ξεκινά το 1988, όταν στην πολυσύχναστη διασταύρωση της Huashan Road εγκαινιάστηκε το εμβληματικό Hilton Shanghai.
Ήταν το πρώτο ξενοδοχείο της αλυσίδας Hilton στην ηπειρωτική Κίνα και ταυτόχρονα το πρώτο διεθνές πεντάστερο ξενοδοχείο της πόλης υπό ξένη διαχείριση, ένα ορόσημο που άλλαξε τον χάρτη της κινεζικής ξενοδοχειακής βιομηχανίας. Σήμερα, το Hilton επιστρέφει δυναμικά με τη νέα του ταυτότητα: Hilton Shanghai City Center, ξαναγράφοντας τη δική του σελίδα στην καρδιά της μητρόπολης.
Μια νέα εποχή σχεδιασμένη με μελωδία.
Η αρχιτεκτονική υπογραφή του ξενοδοχείου είναι εμπνευσμένη από το εκκλησιαστικό όργανο. Η ομάδα της CCD (Cheng Chung Design) δημιούργησε έναν χώρο που ενώνει μουσική και αρχιτεκτονική, παρελθόν και παρόν, παράδοση και καινοτομία. Το λόμπι μαγνητίζει με το περίτεχνο δάπεδο που θυμίζει παρτιτούρα, ενώ η μουσική του Bach γεμίζει τον χώρο, προσκαλώντας τον επισκέπτη σε μια πολυαισθητηριακή εμπειρία. Ο σχεδιασμός ενσωματώνει την ηρεμία της Yuyuan Road και την Art Deco κομψότητα του Wukang Mansion, αποπνέοντας την αίσθηση ενός «αστικού καταφυγίου». Από τη σιωπή του σκυροδέματος στη μουσικότητα του φωτός: Η βιομηχανική αισθητική του μπαρ αποκτά ποιητική διάσταση μέσα από λουλουδένιες εγκαταστάσεις που αιωρούνται πάνω από τις επιφάνειες από μπετόν. Το αποτέλεσμα είναι ένας φόρος τιμής στην ισορροπία δύναμης και ευαισθησίας που χαρακτηρίζει τον “haipai” πολιτισμό της Σαγκάης.
Αρμονία Ανατολής και Δύσης
Το φυσικό φως διαχέεται μέσα από ένα ημικυκλικό, διπλού ύψους ταβάνι, ενώ οι ρεσεψιόν με καμπύλες γραμμές πλαισιώνονται από επιχρυσωμένα παραβάν Gongbi και πολυελαίους από κρύσταλλο. Το design αντλεί στοιχεία από την πολιτιστική παράδοση “haipai” της Σαγκάης — ένα μοναδικό κράμα Ανατολής και Δύσης, συνύπαρξης και κομψότητας. Αναλλοίωτα παραμένουν δύο σύμβολα του παλιού Hilton: το γλυπτό “Venus et Violoncelle” του Γάλλου καλλιτέχνη Arman και η εμβληματική σπειροειδής σκάλα.
Η νέα μορφή της σκάλας παραπέμπει στα κυματιστά μοτίβα των σωληνωτών οργάνων, ενώ τα κιγκλιδώματα που θυμίζουν πεντάγραμμα προσθέτουν μια γλυπτική διάσταση στον χώρο.
Ένα εστιατόριο ως σκηνικό αφήγησης
Το Osteria Twelve 16, το ιταλικό εστιατόριο του ξενοδοχείου, αποτίει φόρο τιμής στην αρχιτεκτονική κληρονομιά της Σαγκάης του 20ού αιώνα. Με αισθητική αποδομισμού και σχεδιασμό βασισμένο σε παραμετρική μοντελοποίηση, οι τοίχοι θυμίζουν “σωληνώσεις” εκκλησιαστικού οργάνου.
Αρμονία Ανατολής και Δύσης
Το φυσικό φως διαχέεται μέσα από ένα ημικυκλικό, διπλού ύψους ταβάνι, ενώ οι ρεσεψιόν με καμπύλες γραμμές πλαισιώνονται από επιχρυσωμένα παραβάν Gongbi και πολυελαίους από κρύσταλλο. Το design αντλεί στοιχεία από την πολιτιστική παράδοση “haipai” της Σαγκάης — ένα μοναδικό κράμα Ανατολής και Δύσης, συνύπαρξης και κομψότητας. Αναλλοίωτα παραμένουν δύο σύμβολα του παλιού Hilton: το γλυπτό “Venus et Violoncelle” του Γάλλου καλλιτέχνη Arman και η εμβληματική σπειροειδής σκάλα.
Η νέα μορφή της σκάλας παραπέμπει στα κυματιστά μοτίβα των σωληνωτών οργάνων, ενώ τα κιγκλιδώματα που θυμίζουν πεντάγραμμα προσθέτουν μια γλυπτική διάσταση στον χώρο.
Ένα εστιατόριο ως σκηνικό αφήγησης
Το Osteria Twelve 16, το ιταλικό εστιατόριο του ξενοδοχείου, αποτίει φόρο τιμής στην αρχιτεκτονική κληρονομιά της Σαγκάης του 20ού αιώνα. Με αισθητική αποδομισμού και σχεδιασμό βασισμένο σε παραμετρική μοντελοποίηση, οι τοίχοι θυμίζουν “σωληνώσεις” εκκλησιαστικού οργάνου.
ΠΗΓΗ:
Άρθρο από το Περιοδικό Hotel Design Άνοιξη / Καλοκαίρι 2026, No38
https://www.hoteldesign.gr/
