Οι «οάσεις» των πόλεων – Αρχιτεκτονικές Ματιές



του Γιώργου Λιάλιου, kathimerini.gr*

Δύο υπαίθριοι χώροι στάθμευσης στην πλατεία Βάθης και ο πεζόδρομος που θα συνδέει μετατρέπονται σε ενιαίο δημόσιο χώρο, που διατηρεί ταυτόχρονα και την παλιά του χρήση. Eνα άδειο οικόπεδο δίπλα στο Aρχαιολογικό Mουσείο της Πάτρας μετατρέπεται σε ένα «πράσινο χαλί», με πλήθος κοινωνικών λειτουργιών. Μία σκάλα που οδηγεί από το κέντρο της Πάτρας στην Aνω Πόλη αναπλάθεται, ώστε να γίνει από διάδρομος διέλευσης χώρος αναψυχής, εκμεταλλευόμενη τη θέα που προσφέρει.

Οι τρεις ιδέες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι φρέσκες ματιές σε παλαιά προβλήματα. Αυτό ήταν, άλλωστε, και το ζητούμενο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό «Δημιουργώντας οάσεις στις πόλεις» (τον οποίο διοργάνωσε η WWF με τη στήριξη του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος του ΕΜΠ), στον οποίο κατέκτησαν τις τρεις πρώτες θέσεις. «Δεν αρκεί να αναδεικνύουμε τα κακώς κείμενα, σημασία έχει να δίνουμε λύσεις ώστε να αυξήσουμε και να βελτιώσουμε το πράσινο στις πόλεις μας», ανέφερε χθες ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος προγραμμάτων ευαισθητοποίησης της WWF. «Οι συμμετοχές στον διαγωνισμό αποδεικνύουν ότι μπορούμε να αλλάξουμε τις πόλεις μας με συμμετοχικό και απτό τρόπο». «Το αστικό πράσινο δεν είναι περιττή πολυτέλεια. Είχαμε τον φόβο ότι η οικονομική κρίση θα επιδείνωνε το πρόβλημα, όμως αυτό δεν συνέβη», συμπλήρωσε ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Νίκος Μπελαβίλας. «Φαίνεται ότι έχουμε συνειδητοποιήσει την αναγκαιότητά του».

Τι πρότειναν, λοιπόν, οι τρεις διακριθείσες προτάσεις του διαγωνισμού; Το πρώτο βραβείο (Κωνσταντίνος Ξανθόπουλος, Ζωή Αγγελακοπούλου, Ιωάννα Βουτσινά, Γεωργία Δράμπαλου και Ιωάννης Μηλιωρίτσας) αφορά μια παρέμβαση σε δύο υπαίθρια πάρκινγκ και στον δρόμο που τα συνδέει. Οι φοιτητές «τοποθέτησαν» από ένα κεκλιμένο στέγαστρο σε κάθε οικόπεδο, διατηρώντας έτσι τη σημερινή τους χρήση στον μισό χώρο, ενώ το υπόλοιπο αποκτά δημόσιο χαρακτήρα. Τα οικόπεδα συνδέει πεζόδρομος, επί του οποίου δημιουργείται ένα «ύφασμα» από αναρριχώμενα φυτά.

(*) Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο: kathimerini.gr